>  Geçmişini bilmeyenin geleceği yaratamayacağını,
     >  Devri yakalamak için okur-yazar olmanın yetmediğini, düşünsel
         altyapı  ve estetik beğeninin de olgunlaşması gerektiğini,
     >  Sanatçının eğer bir felsefesi varsa; söyleyecek farklı sözlerinin
         olabileceğini,
     >  Sanatın, üzerinde yaşadığı toprakların sahip olduğu hazinelerinin
         bilinmesiyle yükseleceğini,
     >  Sanatçının zamanın devrini ancak gönül gözüyle görebileceğini,
     >  Süslü kelimelerle yapılan yorumunun, yapılan işe “sanat eseri” 
         niteliği kazandırmaya yetmediğini,
     >  Konseptin, işçilikte mükemmeliyetçilik ile bir bütün oluşturduğu
         zaman, sanat eseri olabileceğini,
     >  Sergi konsepti olarak bulunmuş  sözüm ona cin fikirleri “modernik
         ve çağdaş sanat anlayışı” başlığında  promosyon malzemeleri ile
         pullamanın, sanatı modernleştirmeden çok, reklam sektörüne
         yaklaştırdığını,
     >  Sanatçının bin yıl sonraki sanatçılara ilham verme yükümlülüğü
         olduğunu,
     >  Bugünün sanatının da, ileride sanat tarihi içinde yer alacağını
         düşünerek,“anlamsız kelimelerle süslenmiş içsel sayıklamaların”
         yapıt niteliği  taşımadığının anlaşılacağını,
     >  Kültürün sürekli olarak yeniden yaratılan bir kavram olduğunu,

         düşünüyorum.